Αν θες να εντοπίσεις στον οδικό χάρτη της Πόλης κάποια από τα μέρη για τα οποία γράφω εδώ, μερίμνησα και γι’αυτό 
Στο site Platial.com υπάρχει αναλυτικός χάρτης με εντοπισμένα τα καταστήματα και σημασμένα με ανάλογες ενδεικτικές “καρφίτσες”. Εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο, μπορείς να συμπληρώσεις στο χάρτη και τις δικές σου προτάσεις. Κάνε “κλικ” εδώ και μετά zoom στο σημείο που θες.
Οι ελληνικές μνήμες είναι διάσπαρτες παντού στην Πόλη, αλλά περισσότερο στα Πριγκηπόνησα. Ισως γιατί εκεί οι κοινωνικές σχέσεις μεταξύ γειτόνων, ελλήνων και τούρκων, ήταν πιο ανεπτυγμένες, όπως συμβαίνει γενικά στην επαρχία, οπότε και έχουν σωθεί σπίτια, εκκλησιές κλπ. Οπως σε αυτήν τη φωτογραφία της οδού Παναγίας, στη Χάλκη, όπου διακρίνονται οι επαύλεις Αναστασάκη Βέη, Ιορδανάκη, Αποστολίδη, Χατζοπούλου, Κεφάλα, Γκιώνη, Λαμπίκη, Τζελέπη:
Πριν πας, λοιπόν, την καθιερωμένη εκδρομή σε Πρίγκηπο, Χάλκη, Αντιγόνη, Πρώτη (τα 4 μεγαλύτερα νησιά), προτείνω να διαβάσεις το σχετικό λεύκωμα του Ακύλα Μήλλα, που διένειμαν και “ΤΑ ΝΕΑ”.
Στο λεύκωμα αναβιώνει όλη η εκπληκτική παρουσία του ελληνικού στοιχείου στα νησιά, σαν προέκταση της ομογένειας στην Πόλη: ήταν τόση η ανάπτυξη, ώστε η εικονιζόμενη, σε φωτογραφία του 1912, Ευφροσύνη Φουντουκζαδέ ήταν μέλος του Prinkipo Yacht Club!
(φωτογραφία από την Wikipedia)
Διάβασε εδώ ένα οδοιπορικό της Μάγιας Τσόκλη και του “Passport” στην Πρίγκηπο, το θέρετρο της Πόλης, όπου και η εκκλησία του Αη Γιώργη του Κουδουνά. Πέρα από την περιγραφή των ελληνικών συνοικιών, εντύπωση κάνει η περιγραφή του εθίμου με τις κλωστές και τις κουβαρίστρες και η μεγάλη προσέλευση των μουσουλμάνων στη γιορτή του Αγίου, που εξηγείται ως εξής:
“Μουσουλμάνοι να προσκυνούν χριστιανικά μνημεία πού ακούστηκε, θα πείτε. Και όμως, στην Ανατολή αυτό είναι συχνό φαινόμενο. Και στην Ελλάδα ακόμη, στη Θράκη, πολλοί είναι οι μουσουλμάνοι που επισκέπτονται με ευλάβεια χριστιανικούς χώρους λατρείας. Μην ξεχνάμε ότι και οι δύο θρησκείες πατάνε στις ίδιες βάσεις της Παλαιάς Διαθήκης, ότι κάποιοι συμβολισμοί είναι αρχέγονοι και έχουν διατηρηθεί έως σήμερα, ισχυρότεροι από τα δόγματα. Η γάζα που δένεται κόμπος είναι αιθέρια, σαν την ανθρώπινη ψυχή, στην Τουρκία, τη Συρία ή και το Θιβέτ. Ο Αη Γιώργης, ο Χιντιρελέζ ή ο Αζίζ Τζερτζίς των μουσουλμάνων μπεκτασίδων -που ποτέ δεν συγκρούστηκαν με τους χριστιανούς- είναι συνυφασμένος με τον πολιτισμό των λαών της Μικράς Ασίας και μας θυμίζει την πανανθρώπινη μάχη μεταξύ του καλού και του κακού…“.
Σε συνέχεια της ανάρτησής μου για το Μέγαρο Σισμάνογλου, το μεγαλοπρεπές κτίριο στην Ιστικλάλ (αρ.60) που είναι το μόνο ακίνητο στην Πόλη που ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο και όπου στεγάζεται η προξενική μας αρχή (σ.σ.: οι διοικητικές υπηρεσίες του προξενείου μας στεγάζονται στην οδό Turnacibaci 32, στο Beyoglu, λίγο πιο κάτω), παραθέτω σήμερα και το δημοσίευμα της Κατ. Λυμπεροπούλου, στο “ΒΗΜΑγκαζίνο” της 22/6/08, με τίτλο “Ενα Κτίριο, Μία Ιστορία“. Το άρθρο θα το διαβάσεις. Στέκομαι σε μία μόνο λεπτομέρεια: το κτίριο ήταν ερειπωμένο καίτοι ανήκε στο Ελληνικό Δημόσιο. Αποφασίστηκε η ανακαίνισή του την εποχή που οι Γιώργος Παπανδρέου και Ισμαήλ Τζεμ προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό κλίμα στις σχέσεις των 2 χωρών. Παρότι αμφότεροι οι δύο γενναιόφρονες πολιτικοί άνδρες συκοφαντήθηκαν για την προσπάθειά τους αυτή, το γεγονός και μόνον ότι το Μέγαρο Σισμάνογλου σήμερα κοσμεί την κεντρικότερη οδό της Πόλης και θυμίζει το παρελθόν της με την ελληνική σημαία υψωμένη, αποδεικνύει κατά τον καλύτερο τρόπο ότι οι ειλικρινείς προσπάθειες αποδίδουν καλύτερα από τις εθνικιστικές κορώνες.
“Soultanhmet Laleler” από τον: Nesrin Asal
“Line” (Anadolu Hisari) από τον: Burak Erek
“A street in Beyoglu” από τον: Hunkar Ak
“Blending the Old & the New” από την: Zeynep Erek
Οι παραπάνω φωτογραφίες είναι από χρήστες του δικτυακού τόπου TrekEarth: θα βρεις και άλλες πολλές εκεί, εγώ διάλεξα κάποιες που μου άρεσαν πολύ. Εχει σημασία και το μέρος που απεικονίζουν, όμως, ε? Η Πόλη προσφέρεται για καλλιτεχνικές “συλλήψεις”…
Νυφικά στην οδό MahmutPasa, που ξεκινά πίσω από την Αιγυπτιακή Αγορά και καταλήγει στην ομώνυμη είσοδο στο Καπαλί Τσαρσί. Ολος ο δρόμος είναι μία ατελείωτη αγορά λαϊκού επιπέδου (φαντάσου κάτι μεταξύ Αθηνάς, Αιόλου κλπ) με εκπληκτικά κίτς βιτρίνες!
Σιμιτζής, δηλ. κουλουρτζής! Μπροστά στην πλατεία του Ντολμά Μπαχτσέ… Τα σιμίτια (κουλούρια) έχουν την τιμητική τους τα πρωϊνά και τα βράδια της Πόλης. Οπως έχουμε εμείς εδώ τα Everest, έχουν στην Πόλη τα “Simit Sarayi”, με κάθε είδους κουλούρια. Το καλύτερο? Αυτό της Πλατείας Ταξίμ, απέναντι από τα McDonald’s (οι επάνω όροφοι έγιναν τώρα ίντερνετ καφέ) και αυτό στο Τουνέλ (τέρμα Ιστικλάλ).
Ο Ομάρ! Τον Ομάρ τον συναντήσαμε έξω από το Πατριαρχείο, στο Φανάρι, πριν από 2 χρόνια, μήνα Αύγουστο. Μαθητής δημοτικού, ήξερε ικανοποιητικά αγγλικά (πράγμα σπάνιο για τούρκο) και ήταν ένα παιδί ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ευγενικό και πρόθυμο. Μας έδειξε τη γειτονιά, μας οδήγησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, που βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το Πατριαρχείο, μίλησε στην τουρκάλα θυρωρό και αυτή μας άφησε να μπούμε στο κτίριο ενώ αυτό ήταν κλειστό για καλοκαίρι. Μεγάλη συγκίνηση, τρελαθήκαμε. Τον ρώτησα τί σχεδιάζει να κάνει όταν μεγαλώσει. Μου απάντησε: “να επισκεφτώ την Ευρώπη”. Τον καλέσαμε να μας βρει στην Ελλάδα όταν μεγαλώσει και μπορέσει να ταξιδέψει.
Αύγουστος, μεσημέρι και σιέστα … α λα Τούρκα (!) στο κεντρικότερο σημείο της Πόλης, μέσα στο πάρκο της Πλατείας Ταξίμ!
Τα μπακάλικα και τα ψιλικατζίδικα στην Πόλη είναι χάρμα οφθαλμών! Τακτοποιημένα όλα τα είδη μέσα σε πολύ λίγα τετραγωνικά μέτρα και στο καπάκι? Μαλλί της γριάς σε συσκευασία!
“Γυράδικο” απέναντι από την ΑγιαΣοφιά, στην Yerebatan Cadd., ακριβώς δίπλα στην είσοδο του Hotel Kybèle. Τόσο μικρό όσα να χωράς ίσα-ίσα. Στην αρχή σκεφτήκαμε μήπως δεν έπρεπε να φάμε, επηρρεαστήκαμε από το…μέγεθος. Μετά είπαμε: “μήπως στη Θεσσαλονίκη δεν τρώμε από συνοικιακά καταστήματα?“. Ευγενέστατος ο ιδιοκτήτης. Συμβουλή: άραξέ την σε ένα από τα 2-3 τραπεζάκια δίπλα στο δρόμο και χάζευε τον κόσμο…
Τα καλοκαίρια, οι παραλίες της Πόλης (και όταν λέμε “παραλίες”, δεν εννοούμε άμμο, ξαπλώστρες κλπ, αλλά τις προκυμαίες!), από την παραλιακή Florya Sahil Yolu και τη συνέχειά της, την Kennedy Cadd., στο Σουλτάναχμέτ, έως την άλλη πλευρά (Μπεσίκτας, Ορτάκιοϊ, Αρναβούτκιοϊ και σε όλο το μήκος του Βοσπόρου), γεμίζουν από παρέες που κάνουν μπάνιο και ψήνουν σαρδέλες (!) σε ψηστιέρες ή φουφούδες εν είδει πικνίκ. Το στιγμιότυπο είναι από την προκυμαία μπροστά στο Hotel Citadel, κοντά στο φάρο του Ahirkapi και στην ομώνυμη στάση: ηλιοθεραπεία και λάπτοπ μαζί!
Πάνω στην Kennedy Cadd., την παραλιακή λεωφόρο του Σουλτάναχμέτ, λίγο πριν από το Hotel Κalyon, θα βρεις τα απομεινάρια ενός πλοίου.
Δε σου συμβαίνει συχνά, σε ένα ταξίδι, από τη μια να θες έναν καλό και χρήσιμο ταξιδιωτικό οδηγό, με αναλυτικό χάρτη και προτάσεις, από την άλλη να φτάσεις να κουβαλάς μαζί σου ένα ολόκληρο τόμο … εγκυκλοπαίδειας, που τελικά σε ταλαιπωρεί, σε γεμίζει άχρηστες πληροφορίες και πιάνει χώρο στη τσάντα σου?
Οι 3 οδηγοί που σου προτείνω είναι από τις πλέον καλές λύσεις (μικροί, βολικοί, λεπτομερείς, με άποψη) και θα αποδειχθούν πολύτιμοι βοηθοί στις βόλτες σου στην Πόλη. Eμάς τουλάχιστον μας άφησαν ικανοποιημένους.
Ο πρώτος (“Istanbul Encounter”) κυκλοφορεί στα αγγλικά, είναι των πολύ γνωστών εκδόσεων “Lonely Planet”, περιέχει τα highlights της Πόλης, τα “see-shop-eat-drink-play” κάθε περιοχής και περιέχει στο πίσω μέρος του έναν pull-out χάρτη. Μειονέκτημα: μόνον αγγλική έκδοση. Πλεονέκτημα: επώνυμες συνεντεύξεις με Πολίτες που θα τους συναντήσετε στους χώρους εργασίας τους και στα καταστήματά τους, μέσα στην αγορά.
Ο δεύτερος είναι ο “Wallpaper City Guide” των εκδόσεων “PHAIDON”. Εχει εντελώς διαφορετική αντίληψη, δεν σε ξεναγεί κατά περιοχή αλλά κατά θεματική κατηγορία, ανάλογα με το σκοπό του ενδιαφέροντός σου: τοπία, ξενοδοχεία, 24ωρη διασκέδαση, αρχιτεκτονική, αγορές, εκδρομές. Οπότε εύκολα καταλαβαίνεις ότι απευθύνεται κυρίως σε κάποιον που έχει από λίγες ώρες έως 1-2 μέρες διαθέσιμες για να δει την Πόλη. Μειονέκτημα: συγκεκριμένες μόνον επιλογές, απουσία χάρτη. Πλεονέκτημα: προτάσεις που δε βρήκα αλλού, διαθέσιμος χώρος δικών σου σημειώσεων και η τιμή: 8,95 ευρώ!
Ο τρίτος οδηγός είναι η ελληνική έκδοση των “CartoVille” από τις γαλλικές εκδόσεις “Gallimard”. Στην Ελλάδα εκδίδεται από τις εκδόσεις “Ταξιδευτής” υπό τον τίτλο “Χαρτοπόλεις”. Προσωπικά, τον θεωρώ τον ΠΛΕΟΝ βολικό και χρήσιμο. Με έχει συνοδέψει σε όλες μου τις βόλτες στην Πόλη. Χωρισμένος στις 6 κύριες περιοχές-γειτονιές, περιέχει 6 αναδιπλούμενους λεπτομερείς χάρτες, στο διπλωμένο μέρος των οποίων αναφέρονται και τα κύρια αξιοθέτα του κάθε χάρτη, με δνσεις, προτάσεις κλπ. Κυριολεκτικά, ουσία με μία ματιά, όπως λέει το σύνθημα του οδηγού. Τιμή εξαιρετική για τόσα ατού: 10 ευρώ.
Και άλλες επιλογές με τουριστικούς οδηγούς, εδώ!
Μια και έπιασα τα αναγνώσματα για την Πόλη, ας κάνω και μία αναφορά στους 2 τόμους, σε μεγάλο σχήμα, της συγγραφέως Σοφίας Σφυρόερα με τίτλο: “Κωνσταντινούπολη-Πόλη της Ιστορίας”, των εκδόσεων “Ελληνικά Γράμματα”, που διανεμήθηκαν πριν από καιρό με την εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”. Είναι πολύ ευχάριστοι στην ανάγνωση, γιατί ακολουθούν μία “μεσαία συνταγή” μεταξύ ιστορικού βιβλίου και τουριστικού οδηγού, χωρισμένοι σε περιοχές. Το κάθε τμήμα των τόμων καταπιάνεται με μία περιοχή και με τα μνημεία που μπορείς να επισκεφτείς σε αυτήν. Είναι τα μόνα βιβλία, από όσα διάβασα για την Πόλη, που αναφέρονταν με λεπτομέρειες στη Μονή Μαγγάνων, τη θέση της οποίας δεν κατόρθωνα να εντοπίσω (τελικά βρισκόταν κοντά στην περιοχή Σίρκετζι και καταστράφηκε στην Αλωση).
Επεσαν στα χέρια μου 2 τόμοι από τις “Πατρίδες των Ελλήνων”, ένα βραβευμένο έργο του Θ. Καρζή. Αφορούν την Πόλη και την ευρύτερη περιοχή της, την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία. Μ’άρεσε πολύ το ύφος και η γλώσσα των βιβλίων. Ειδικά αυτό για την Πόλη περιγράφει τη ζωή στο Βυζάντιο και την οθωμανική περίοδο και φτάνει μέχρι το διωγμό των Ελλήνων. Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσες τις περιγραφές της καθημερινής ζωής στις περιόδους αυτές.
Χθες βρήκα και αγόρασα το “ΑΡΩΜΑ ΠΟΛΗΣ”, μία πολύ ωραία έκδοση των 3 cd με παραδοσιακά και λαϊκά τραγούδια που είτε γράφηκαν από Ελληνες της Πόλης για την Πόλη είτε γράφηκαν στην Πόλη από Τούρκους αλλά … “πολιτογραφήθηκαν” ελληνικά γιατί αγαπήθηκαν και χιλιοτραγουδήθηκαν κι από εμάς (π.χ.: ΑΠΟ ΞΕΝΟ ΤΟΠΟ, ΚΑΪΞΗΣ, ΑΡΑΜΠΑΣ ΠΕΡΝΑ/ENTARISI ALA BENZIYOR, SHINANAY, AYVA CICEK ACMIS/ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΚΥΔΩΝΙΑΣ, ΤΑΤΑΥΛΙΑΝΟ ΧΑΣΑΠΙΚΟ, ΓΙΑΡΟΥΜΠΙ κλπ).
Η συσκευασία περιέχει ένα κομμάτι ξύλο κανέλας (!), για να αρωματίζει τη συλλογή και τα όνειρά μας.
Τραγουδούν οι: : Γλυκερία, Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ, Βασιλική Παπαγεωργίου και οι Gϋndogarken κ.ά. Επίσης στο 3ο CD υπάρχει Video με εικόνες της Κωνσταντινούπολης.
Υ.Γ.: Στο blog “Allu Fan Marx” δίνουν κι οδηγίες για να κατεβάσεις το τραγούδι “Bekledim de Gelmedin”, τραγουδισμένο από την Τουρκάλα τραγουδίστρια Gorkem Saoulis, όπως περιέχεται στο άλμπουμ.
| Δ | Τ | Τ | Π | Π | Σ | Κ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Ιούν | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
