Στην τούμπα των Ταταούλων…

“Τα Ταταύλα είναι χτισμένα πάνω σε λόφο, και στην κορφή του λόφου είναι η Τούμπα … Γύρω από τον ιστορικό ναό του Αι-Δημήτρη οι Ταταυλιανοί ζούσαν οργανωμένοι με τα σχολεία τους … Τα Ταταύλα ήταν το μόνο προάστιο της Πόλης που είχε πληθυσμό εκατό τοις εκατό ελληνικό. Τούρκος το πόδι του στα Ταταύλα να τον παρακαλούσες δεν το πατούσε” (Μ. Ιορδανίδου, “Λωξάντρα”).

Αυτά συνέβαιναν στα χρόνια της Λωξάντρας. Σήμερα, πέραν των λίγων Ρωμιών, στα Ταταύλα (Κουρτουλούς) απομένει ο Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου στην κορυφή της Τούμπας (διακρίνεται το καμπαναριό του, στον μπλε κύκλο) και, από την άλλη πλευρά της κατηφόρας, ο Ι.Ν. του Αγίου Ελευθερίου με το ρωμέϊκο κοιμητήριο. Δίπλα στο καμπαναριό, σε κόκκινο κύκλο, οι μιναρέδες κάποιου μικρού τεμένους και, δεξιά ανεβαίνοντας, οι μιναρέδες του παρακείμενου Kurtuluş Camii. Για τα Ταταύλα, δες και εδώ…

H Akağalar Cad. (ανηφορική), που ξεκινά από την Dolapdere Cad. (κάτω μέρος φωτογραφίας), και καταλήγει στην Τούμπα των Ταταούλων (σημερινό Κουρτουλούς)...

Και ο χάρτης της γειτονιάς: στην Dolapdere Cad. φτάνεις αν πάρεις την κατηφόρα στο αριστερό μέρος της πάνω πλευράς του πάρκου της Πλατείας Ταξίμ...

“Χρωματιστό” Καράκιοϊ…

Στιγμιότυπα από την Πόλη…

Οπως και να το κάνεις, άλλη αίσθηση έχει το "Ice" όταν το διαβάζεις "Buz"...

Περπάτημα για τους ξενύχτηδες στο Ταξίμ...

Να και το .. στεγνό καθάρισμα από τον ομογενή μας...

Μοντέρνο γλυπτό σε γραφεία εταιρίας, στα σύνορα των περιοχών Kocatepe-İnönü...

Στο πάνω μέρος του Γκεζί Παρκ: από τη μια, τα μεγάλα ξενοδοχεία και το πάρκο του Maçka...

Και από την άλλη πλευρά, στο βάθος, ο "βύθουλας" του Ντολάπντερε...

Τί μου θυμίζουν, τί μου θυμίζουν...

Σχολικές ποδιές στο Καντίκιοϊ...

Ξεκούραση για το κόκκινο βαγονάκι…

Στην αρχή της Πλατείας Ταξίμ, σε ένα μικρό δρομάκι με το ίδιο όνομα, αν δεν κάνω λάθος, δεξιά μόλις αρχίσεις να κατεβαίνεις την Ιστικλάλ, βρίσκεται το μηχανοστάσιο για τα μικρά κόκκινα βαγονάκια που ανεβοκατεβαίνουν την Μεγάλη Οδό, από την Πλατεία έως το Τουνέλ, με εισητήριο 1 YTL. Εχει πλάκα να βλέπεις τους εργάτες να τα συντηρούν, να τα ξεμοντάρουν και να τα δίνουν πάλι στην κυκλοφορία:

Το μηχανοστάσιο...

Η ευγένεια υποχρεώνει…

Στη σειρά για λεωφορείο ή ταξί...

Στην Πόλη έχει πολλά λεωφορεία και ταξί, από μέσα μαζικής μεταφοράς δεν ξεμένεις (βλ. και εδώ). Πόσο μάλλον στην Πλατεία Tαξίμ. Εκείνο, όμως, που πάντα μου κάνει εντύπωση, είναι η τάξη και η ευγένεια με την οποία οι κάτοικοί της περιμένουν στην ουρά, στις στάσεις, προκειμένου να πάρουν λεωφορείο ή ταξί: δες π.χ. το στιγμιότυπο αυτό, που τράβηξα στο πίσω μέρος των υπαίθριων λουλουδάδικων που υπάρχουν στην Πλατεία Ταξίμ, επί της αρχής της Λεωφόρου Ταρλάμπασι. Ο κόσμος περιμένει υπομονετικά το λεωφορείο (μάλλον στάση λεωφορείου είναι, γιατί βλέπω τους διακριτικούς αριθμούς των δρομολογίων: D14 κλπ), έχοντας σχηματίσει μία ουρά και κανείς δε διανοείται να πάρει τη σειρά του άλλου!

Και τώρα δες τη φωτογραφία από μία αντίστοιχη στιγμή σε στάση του ΟΑΣΑ, στην Αθήνα: το απόλυτο στριμωξίδι για να μπουν όλοι μέσα στο λεωφορείο ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ:

Στριμωξίδι στα καθ'ημάς...

100.000+ “κλικ” στο μπλογκ μας…

Δεν θέλουμε κάτι ... εξεζητημένο για τη γιορτή!

Ο μετρητής μας

Ξεκινήσαμε το μπλογκ αυτό στις 7/5/08. Σήμερα, 17 μήνες και 360 αναρτήσεις μετά (πέραν των αναρτήσεων των πλαϊνών στηλών και των 5 σελίδων), συμπληρώσαμε τις 100.000+ αναγνώσεις, με ρεκόρ  την 22α Οκτωβρίου 2009, όπου σημειώθηκαν 634 “κλικ” μέσα σε 1 ημέρα μόνον! Ελπίζουμε ότι κατορθώσαμε να σε ενημερώσουμε σωστά και με πληρότητα για την Πόλη και να σου μεταφέρουμε την ατμόσφαιρά της. Εμείς νιώθουμε κερδισμένοι γιατί μέσα από όλη αυτήν την προσπάθεια αποκτήσαμε εμπειρίες και φίλους. Και εις ανώτερα, λοιπόν…

Να και τα ντοκουμέντα...

Ο Βόσπορος από ψηλά…

Η Γέφυρα του Βοσπόρου και οι 2 πλευρές της

Πηγαίνοντας προς το Καντίκιοϊ με το αστικό λεωφορείο της γραμμής, που πήραμε από την Πλατεία Ταξίμ, είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον Βόσπορο από ψηλά, τα φορτηγά πλοία που τον διέσχιζαν εκείνη την ώρα καθώς και το υπέροχο τζαμί του Ορτάκιοϊ από μία άλλη οπτική γωνία. Απόλαυσέ τα κι εσύ:

Οι περιοχές λίγο πριν μπούμε στη Γέφυρα του Βοσπόρου

Το πάνω μέρος του Ορτάκιοϊ

Μπαίνοντας στη Γέφυρα

Η ανατολική ασιατική πλευρά με τον λόφο της Τσάμλιτζας

Η κίνηση στο Βόσπορο

Το Μπουγιούκ Μετζιντιγιέ Τζαμί

Η προκυμαία του Ορτάκιοϊ

Και τα φορτηγά πλοία

Εξω από το Καπαλί Τσαρσί…

Μπορεί στο Καπαλί Τσαρσί να σουλατσάρεις με τις ώρες, αλλά εν πολλοίς έχει καταντήσει πολύ “εμπορική” ατραξιόν και οι αυθεντικοί άνθρωποι, καταστάσεις, ευκαιρίες έχουν λιγοστέψει… Γι’αυτό σου προτείνω τους δρόμους γύρω από το Καπαλί, ιδίως αυτούς που καταλήγουν στην είσοδο Μαχμούτπασα του Παζαριού.

Μαρμάρινες κρήνες...

Καφενεία σε αυλές...

Στοές...

Λαϊκές αγορές...

Χάνια και παλιά κτίρια...

Και πολύ περπάτημα!

Στη Γέφυρα…

Φωτό: Στ. Μαυρίδης

Balik ekmek με κρύα μπύρα Efes…

Τα στολισμένα καραβάκια, στο πλάι της Γέφυρας Γαλατά, μπροστά στην Πλατεία του Εμίνονου

Ο Αγγελής έχει μία (νοστιμότατη!) ανάρτηση για το balik ekmek. Για να γευτείς το μαλακό ψωμάκι, με την ψημένη φέτα της παλαμίδας και την ψιλοκομμένη σαλάτα από μαρούλι και φρέσκο κρεμμυδάκι, προτείνει τα στολισμένα καραβάκια που βρίσκονται αραγμένα στην προβλήτα του Εμίνονου, δεξιά όπως τελειώνει η Γέφυρα του Γαλατά, μπροστά στην πλατεία της Αιγυπτιακής Αγοράς και του Νέου Τεμένους (Γιενί Τζαμί). Τα καραβάκια όντως είναι εντυπωσιακά, τα βλέπεις στην φωτογραφία που παραθέτω. Ομως, επειδή τα τραπεζάκια όπου κάθεσαι να φας βρίσκονται μέσα στην πλατεία, η οποία γειτνιάζει με τις αφετηρίες πολλών λεωφορείων και στην οποία καταλήγουν και οι 2 υπόγειες διαβάσεις του Εμίνονου, δεν μπορείς να ευχαριστηθείς τη λιχουδιά που παρήγγειλες! Ασε που η πλατεία αυτή είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ που θέλουμε να περιγράψουμε με την παροιμιώδη φράση: “κούτσοι, στραβοί, στον Αϊ-Παντελεήμονα” (εν προκειμένω, βεβαίως, θα ταίριαζε, λόγω διαφορετικής θρησκείας, η φράση: “κουτσοί, στραβοί, στο Γιενί Τζαμί”, που κάνει και ομοιοκαταληξία!). Για την αλήθεια του ισχυρισμού μου, δες αυτήν την φωτογραφία που τράβηξα. Μία κυρία με μπούργκα κάθεται μέσα στη μέση της πλατείας και κουνιέται μπρος-πίσω, σαν να προσεύχεται (?), ενώ μπροστά της υπάρχουν … 2 ρεβύθια:

Κάθε καρυδιάς καρύδι στο Εμίνονου...

Εγώ, λοιπόν, μέσα σε τέτοια … αναμπουμπούλα δεν μπορώ να ευχαριστηθώ το ψωμάκι μου! Γι’αυτό, και προτείνω κάτι άλλο: ωραία τα στολισμένα καραβάκια, τα θαύμασες, τα φωτογράφισες, αλλά πέρνα τώρα από την άλλη πλευρά της Γέφυρας, που “βλέπει” προς το Σουλτάναχμέτ και το Τοπκαπί.   Εμείς καθίσαμε σε ένα μοντέρνο καινούργιο “φαστ-φουντ”, που σερβίριζε κυρίως balik ekmek, και τρελαθήκαμε και από τη νοστιμιά αλλά και από την ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ (άστραφταν όλα!). Λέγεται “BALIK” και είναι το δεύτερο, νομίζω, κατάστημα, στο κάτω διάζωμα της Γέφυρας, όπως μπαίνεις από την πλευρά του εκδοτηρίου του Uskudar Iskelesi (απέναντι ακριβώς από το Γιενί Τζαμί):

Η φίρμα του καταστήματος

Διαλέγεις εσύ το κομμάτι παλαμίδας που ψήνεται μπροστά σου...

Πληρώνεις 4 YTL = 2 ευρώ περίπου...

Δεν μιλάω καν για τη τιμή: 4 λίρες το ψωμάκι που βλέπεις, με την παλαμίδα και την σαλάτα του, ήτοι περίπου 2 ευρώ. Μιλάμε για τιμές ΚΨΜ (στρατιωτικό κυλικείου, για όποιον δεν πήγε φαντάρος!). Το προσωπικό ευγενέστατο, μας εξυπηρέτησε φέρνοντάς μας ό,τι και αν ζητήσαμε: η Βούλα ήθελε ψωμάκι χωρίς σαλάτα, η Δήμητρα ήθελε σουτζουκάκια, η Ευγενία ήθελε σουτζουκάκια χωρίς πιπέρι, κατάλαβες τί χαμό προκαλέσαμε Εννοείται ότι μαζί με το…  “ψαρόψωμο” παραγγέλνεις και μία παγωμένη μπύρα Efes, το ιδανικό συνοδευτικό!

Και απολαμβάνεις το ζεστό μαλακό ψωμάκι!