«Ο τελευταίος γενίτσαρος»…

Το εξώφυλλο του βιβλίου...

Οι γενίτσαροι συνιστούν μία πτυχή της τουρκικής-οθωμανικής ιστορίας με άμεσο ελληνικό «αντίκτυπο» (βλ. παιδομάζωμα), σε τέτοιο σημείο ώστε η έκφραση «γενιτσαρισμός» έχει πολιτογραφηθεί στη γλώσσα μας και χρησιμοποιείται ευρέως.

Ετσι, το βιβλίο του τούρκου ιστορικού και βουλευτή του κόμματος του Ταγίπ Ερντογάν, Ρεχά Τσαμούρογλου, με τίτλο «Ο τελευταίος γενίτσαρος«, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις  «Ολκός«, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό και παρέχει πλήθος πληροφοριών γι’ αυτό το ιστορικό φαινόμενο.

Οπως διαβάζω στο ενημερωτικό του εκδοτικού οίκου, «μέσα από μια ιστορία αιχμαλωσίας θα βρεθούμε στην Πόλη του τέλους του 18ου και αρχών του 19ου αιώνα, θα γνωρίσουμε τα ήθη και έθιμα των Οθωμανών, τα πιστεύω και τον τρόπο ζωής των γενιτσάρων καθώς και τις εκστρατείες τους, από τις οποίες δεν λείπουν οι αναφορές στην ελληνική Επανάσταση, ενώ θα παρακολουθήσουμε την ηθική τους κατάπτωση η οποία θα τους οδηγήσει στον τελικό αφανισμό το 1826«.

Η μετάφραση από την τουρκική είναι του Θάνου Ζαράγκαλη, που έχει μεταφράσει και άλλα βιβλία λογοτεχνών της γείτονος (ξεχωρίζω  το «Χαράζει στην Καλλίπολη» που μιλά για τον τόπο καταγωγής των παππούδων μου), αλλά έχει  συμμετάσχει και σε  ομαδικές παρουσιάσεις της τουρκικής λογοτεχνίας (πχ «Τούρκοι λογοτέχνες του εικοστού αιώνα», ημερίδα της ΕΤΜΕΛΑΝ).

Δες εδώ τη σχετική παρουσίαση του «Βήματος»  από τον Αν. Βιστωνίτη…

~ από Ταξιδιώτης στο Ιουλίου 4, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: