Το Μουσείο της Αθωότητας…

Για το ομότιτλο βιβλίο του Ορχάν Παμούκ και το πραγματικό Μουσείο που θα λειτουργήσει επ’αφορμή του βιβλίου, σου μίλησα εδώ… Στην «Ελευθεροτυπία» της 21/5 τ.έ. μπορείς να διαβάσεις και την κριτική του Κωνσταντίνου Μπούρα για το βιβλίο του διάσημου τούρκου συγγραφέα που έχει γράψει πολλάκις για την Πόλη.

Οπως σημειώνει ο συντάκτης: «Σε γενικές γραμμές όμως, παρά τις όποιες δυσκολίες στη ροή αυτού τού ογκώδους πεζογραφήματος (που θα έπρεπε, νομίζω, να συντομευθεί -ή να περικοπεί- κατά τουλάχιστον 300 σελίδες), ο σύγχρονος Ελληνας αναγνώστης θα γοητευτεί από τις περιγραφές της καθημερινής ζωής στη σύγχρονη Κωνσταντινούπολη, αφού ο Ορχάν Παμούκ ξέρει πολύ καλά την τέχνη να αποκόπτει νατουραλιστικές «φέτες ζωής» και να τις «σερβίρει» με μπόλικα «σιρόπια» και «μπαχαρικά» στον αναγνώστη του. Οι διακειμενικές επιρροές και αναφορές στον «Εραστή» της Μαργκερίτ Ντιράς, στις «Τρεις αδελφές» του Αντον Τσέχοφ, στην αλληλογραφία του Φλομπέρ (συγγραφέα της «Μαντάμ Μποβαρί»), είναι ομοιογενώς «χωνεμένες» στο πεζογραφικό αυτό αμάλγαμα του νομπελίστα λογοτέχνη. Το ευρετήριο ονομάτων στο τέλος του βιβλίου -απαίτηση του μυθιστορηματικού «πελάτη»- δίνει ακόμα μία δοκιμιακή χροιά στο νοσταλγικό «Μουσείο της Αθωότητας»«.

Σε άλλο δημοσίευμα (21/5) της ίδιας εφημερίδας, η δημοσιογράφος  Α. Πετροπούλου δίνει πληροφορίες για το Μουσείο που θα λειτουργήσει λόγω του βιβλίου:

«Σ’ έναν λόφο πάνω από τον Βόσπορο στην περιοχή Cukurcuma, «λάκκος της Παρασκευής», γιατί οι Οθωμανοί, κατά τη διάρκεια της λεηλασίας της Κωνσταντινούπολης καταφεύγουν εδώ για να προσευχηθούν, βρίσκεται το κτήριο που αγόρασε πριν από μερικά χρόνια ο Ορχάν Παμούκ και θα ονομάζεται «Μουσείο της Αθωότητας». Εδώ, άλλοτε, κατοικούσαν Λεβαντίνοι έμποροι, Ελληνες, Αρμένιοι και Κούρδοι. Στο κέντρο αυτής της περιοχής υπάρχουν παλαιοπωλεία, εργαστήρια χειροτεχνίας, δέκα υπαίθριες αγορές. Τώρα τα πεζοδρόμια είναι φθαρμένα, τα σκαλοπάτια φαγωμένα, τα στενά σοκάκια θυμίζουν την παλιά εποχή. Τον χειμώνα, όταν φυσά, τρίζουν τα ετοιμόρροπα σπίτια, που απαγορεύεται να κατεδαφιστούν. Το κτήριο αυτό κτίστηκε το 1897 από την οικογένεια Bruckner, που ήταν Λεβαντίνοι. Ο πατέρας της οικογένειας ήταν τραπεζίτης. Στην Κωνσταντινούπολη ζουν ακόμα οι απόγονοι αυτής της οικογένειας. Εχει τέσσερα πατώματα, κάθε πάτωμα 75 τ.μ., μ’ ένα υπόγειο, χαμηλό, ύψους 2 μ. Από το κτήριο διατηρήθηκε μόνον η πρόσοψη. Εσωτερικά μια ατσαλένια κατασκευή το υποστυλώνει και το καθιστά αντισεισμικό. Το μουσείο είναι μικρό, αλλά περιμετρικά στις προθήκες τα εκθέματα θα είναι πυκνά».

Το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης...

Εδώ,  η είδηση για το Μουσείο από την ελληνική σελίδα της τουρκικής κρατικής ραδιοτηλεόρασης (TRT).

~ από Ταξιδιώτης στο Μαΐου 24, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: