Ο Αη Γιώργης ο Κουδουνάς…

Μου γράφει ο αναγνώστης και φίλος Παναγιώτης Κάππος:

«Αγαπητέ Στέλιο,

Άρτι επανακάμψας εις τα ίδια και αφού «γιορτάσαμε» και φέτος τον Αη Γιώργη τον Κουδουνά στην Πρίγκηπο, παίρνοντας αφορμή από την εξαιρετική ανάρτηση του Αλέξανδρου Μασσαβέτα και στέλνω μερικές φετινές φωτογραφίες. Όπως κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου, βρέξει – χιονίσει, έτσι και φέτος χιλιάδες προσκυνητών όλων των ηλικιών κατέφθασαν στην Πρίγκηπο. Οι προσκυνητές, σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι και όχι κρυφοχριστιανοί όπως θα ήθελαν πολλοί, ανηφόρισαν το στενό καλντερίμι για το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στον λόφο του Γιουτζέ Τεπέ και συνωστίσθηκαν για να ανάψουνε τα κεριά τους, να ευχηθούν, να παρακαλέσουν ή να ευχαριστήσουν για την πραγματοποίηση παλαιότερης ευχής τους.

Αντιγράφω από το site της Μητρόπολης Πριγκηποννήσων πως πήρε το μοναστήρι το όνομα Κουδουνάς: «….το 1204 οι Λατίνοι της Δ’ Σταυροφορίας επιφέρουν με επιδρομή τους καταστροφές στη μονή, ενώ εκατό χρόνια αργότερα, το 1302 με επιδρομή τους Ενετοί πειρατές θα βάλουν φωτιά και θα την καταστρέψουν, οπότε οι μοναχοί της την εγκαταλείπουν, αφού πρώτα κρύψουν την εικόνα του Αγ. Γεωργίου και μερικά ιερά σκεύη σε απόκρημνη, δυσπρόσιτη περιοχή. Από την εικόνα, που εκτός από τα αναθήματα, ήταν στολισμένη και με μικρά κουδουνάκια, οφείλει η μονή και τον χαρακτηρισμό της. Την εικόνα θ’ ανακαλύψει αρκετούς αιώνες αργότερα ένας τσοπάνος από την Πελοπόννησο (σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο Άγιος εμφανίστηκε στον ύπνο και του υπέδειξε να σκάψει εκεί όπου θ’ ακούσει κουδουνάκια), ενώ ένας μοναχός, ονόματι Ησαΐας, με δικά του χρήματα θα την ανοικοδομήσει στα χρόνια 1751-1752».

Συγκινήθηκα όταν διάβασα στην ανάρτηση του Αλέξανδρου Μασσαβέτα για τον Πολίτη-Θεσσαλονικιό κυρ-Απόστολο. Αγαπητή μορφή και ανεκτίμητη παρουσία μεταξύ των εθελοντών βοηθών. Μας άφησε χρόνους πριν δύο έτη. Άφησε δυσαναπλήρωτο κενό στην παρέα του Κουδουνά. Φέτος λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρανουπόλεως κ. Γερμανός.

Αν και η Θ. Λειτουργία ξεκίνησε νωρίς, η προσέλευση μουσουλμάνων ξεκίνησε νωρίς και το ενδιαφέρον τους για την ορθόδοξη τελετή ήταν έκδηλο. Οι προσκυνητές έσπευσαν να ανάψουν τα κεριά τους.

Η αστυνομία απαραίτητη για να επιβάλλει τάξη και να εξασφαλίσει ομαλή ροή.  Οι «τυχεροί» που πέρασαν τις συμπληγάδες του πλήθους και μπήκαν, έκαναν τις ευχές τους ανάβοντας τα κεριά τους. Οι «άτυχοι» ξεκίνησαν την προσευχή τους αναμένοντας να εισέλθουν. Η πρώτη ευχή τους θα ήταν να μην περιμένουν πολλές ώρες στην ουρά. Σε όλη τη γύρω περιοχή, παρατηρούμε ένα γνωστό πανάρχαιο έθιμο της Μικράς Ασίας. Κουρέλια και κλωστές έχουν κρεμασθεί σε θάμνους και σε δέντρα για την ίαση αρρώστων.

Το πλήθος συνωστίζεται με υπομονή έξω από την πύλη. Οι τυχεροί που προσκύνησαν απολαμβάνουν την αναψυχή και την υπέροχη θέα στο παρακείμενο πλάτωμα του Γιουτζέ Τεπέ γευόμενοι τις νοστιμιές της Νατζιέ.

Τέλος, εγώ σας κερνώ ένα τούρκικο καφέ από το Πιέρ Λοτί, δυστυχώς δίχως ναργιλέ».

~ από Ταξιδιώτης στο Μαΐου 4, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: