Μαθαίνοντας τουρκικά στην Πόλη…

Αντιγράφω από την «Απογευματινή» της Πόλης, φύλλο της 9/4 τ.έ. καθώς η ιστορία μου θύμισε τις προσπάθειες της δικής μου καθηγήτριας τουρκικών, της Ολυμπίας hanım, να μας μάθει τη γλώσσα…

Από την 'Α' της Πόλης...

Ώρες ώρες αισθάνομαι σα 16χρονη κορασίδα, μόνο η μπλε ποδιά μου λείπει και ο άσπρος φιόγκος στα μαλλιά. Η επιστροφή στα θρανία έγινε κάπως απότομα, εν τω μέσω του χειμώνα. Τα σχολεία ως γνωστόν ανοίγουν το Σεπτέμβρη, αλλά το Tomer, (ιδιωτικό φροντιστήριο για την εκμάθηση ξένων γλωσσών), ακολουθώντας το τουρκικό εθιμοτυπικό, παραμένει ανοιχτό καθ’όλη τη διάρκεια του έτους. Το νέο μου σχολείο, βρίσκεται στη γειτονιά του Beyoğlu και στεγάζεται σε ένα παλιό νεοκλασσικό Πολωνικό κονάκι. Το κουδούνι χτυπάει κάθε μέρα στις 9 η ώρα το πρωί. Οι μαθητές, που ξεπερνούν την ηλικία των 20 και των 30, κουβαλώντας τις σχολικές τους τσάντες, ανεβαίνουν βαριεστημένα τις μαρμάρινες εσωτερικές σκάλες του κτηρίου. Τα μπλέ τετράδια, οι κασετίνες, τα βιβλία και το απαραίτητο χάρτινο ποτηράκι του καφέ, τακτοποιούνται επιμελώς πάνω στα θρανία. Ο καθηγητής ανοίγει το απουσιολόγιο και σημειώνει τους «κοπανατζίδες» «γηραιούς» μαθητές. Στις 12 απουσίες καίγεσαι και αναγκαστικά πρέπει να επαναλάβεις την τάξη. Η παράδοση αρχίζει. Γραμματική, συντακτικό, λεξιλόγιο κάνουν την πρώτη πρωινή ώρα να φαντάζει ατέλειωτη. Ο πεισματάρης μεγάλος δείκτης του ρολογιού παραμένει ακίνητος, μοιάζει λες και έχει κολλήσει με ανεξίτηλη κόλλα πάνω στο καντράν. Το μολύβι μηχανικά σχηματίζει εικόνες πάνω στο θρανίο. «Hava kurşun gibi ağır» (ο καιρός είναι βαρύς όπως ο μόλυβδος), γράφει ο Nazim Hikmet στο ποίημα του, Kerem Gibi. Αναστεναγμοί και χασμουρητά συνοδεύουν παρασιτικά τη σταθερή και δυνατή φωνή του καθηγητή. Ώρα για διάλλειμα. Η πρώτη τούρκικη λέξη που μαθαίνεις στο Tomer είναι teneffus (διάλλειμα). Τα σχολιαρόπαιδα με γρήγορα βήματα κατευθύνονται στην «αυλή» για να απολαύσουν ένα απαγορευμένο τσιγάρο. Ο μαχαλάς του Katip Mustafa Celebi στριμωγμένος μέσα σε ένα στενό δρομάκι πλημμυρίζει από τις φωνές και τα χαχανητά των άτακτων παιδιών και τα κορναρίσματα των διερχόμενων επιβατικών αυτοκινήτων. Οι πλανόδιοι πωλητές λουλουδιών και φρούτων και οι παλαιοπώλες με τα καρότσια τους απλώνουν την πραμάτεια τους στην άκρη του δρόμου. Το γκρουπ των Ελλήνων κάνει αισθητή την παρουσία του, σχολιάζοντας και κουτσομπολεύοντας το διερχόμενο πλήθος. Οι Γερμανοί καπνίζουν ειρηνικά με τους πάλαι ποτέ εχθρούς τους Γάλλους. Οι Ρωσίδες και οι Ουκρανέζες -ο φίλος μου ο Βασίλης τους έχει κολλήσει το παρατσούκλι «τα μοντέλα»- μοιράζονται τις εμπειρίες τους ως σύζυγοι των σύγχρονων τουρκικών χαρεμιών. Οι Ιρανοί και οι Σύριοι στωικοί ξαπλώνουν πάνω στους τοίχους των κτηρίων και σιγοπίνουν το μαύρο τους τσάι. Στο αναρχικό μικρό καφενείο που πάντα παίζει Django Reinhardt, οι άγγλοι φορώντας καλοκαιρινά μακό και σανδάλια, πίνουν τούρκικο καφέ. Η τραβεστί που μένει ακριβώς από πάνω (τη λεπτομέρεια αυτή την έμαθα από τους καθηγητές μας), πετάει κομμάτια από φρέσκο κρέας στους σκύλους και στις γάτες της γειτονιάς. Μέσα σε λίγα λεπτά στη μικρή αυλή του σχολείου μας δημιουργείται ένα πολυπολιτισμικό κομφούζιο. Πίσω στο μάθημα πάλι. Ανεβαίνοντας τα σκαλιά, μου κόβεται η αναπνοή, αυτή τη φορά από τα πολλά τσιγάρα. Ο ζεστός καφές που κρατάω στο χέρι μου χορεύει μέσα στο ποτήρι. Η δασκάλα μου, η Eda Hanım, εδώ και ένα μήνα μάταια προσπαθεί να μου μάθει, πώς να προφέρω σωστά το χοντρό ι, το λεπτό i και το μακρόσυρτο ş. «Αχ Ελένη…» γυρίζει πάντα και μου λέει…

~ από Ταξιδιώτης στο Απριλίου 25, 2010.

2 Σχόλια to “Μαθαίνοντας τουρκικά στην Πόλη…”

  1. Γλαφυρότατη προσέγγιση…
    Πάντως, εμένα άλλο με «φτιάχνει» με την εκμάθηση της τουρκικής: να ανακαλύπτω εκτός από λέξεις, παροιμίες ή ιδιωματικές εκφράσεις τους κοινές με τις ελληνικές…ε όπως και να το κάνουμε, αυτά ειδικά αποτυπώνονται εγκεφαλικά & μαθαίνονται ευκολότερα!!!

  2. Στο Αριστοτέλειο πρόσφεραν εκτακτως υπερενταντικά μαθήματα τουρκικών για ένα μήνα και έγιναν τόσο ανάρπαστα που σκέφτονται να το βάλουν σαν μόνιμο προσφερόμενο μάθημα.Μακάρι γιατί το ΙΜΧΑ είναι λιγάκι ακριβό για το βαλάντιο μου και θέλω τόσο πολύ να μάθω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: