Το Γενί Τσαρσί του Αλέξανδρου…

Ο Αλέξανδρος Μασσαβέτας γράφει στην εφημερίδα «Μακεδονία» από την Πόλη για τη γειτονιά του, την οδό Γενί Τσαρσί, δίπλα στο Λύκειο του Γαλατάσαράϊ, ένα βήμα από την Ιστικλάλ:

Η κατηφορική οδός Γενί Τσαρσί... (φωτογραφία: Στ. Μαυρίδης)

Ο δρόμος μου, το Γενί Τσαρσί: Στο βάθος του ορίζοντα φαίνονται το ανάκτορο του Τοπ Καπί και η Αγία Σοφία. Πέντε χρόνια θα κλείσω φέτος τον Ιούλιο στο Γενί Τσαρσί, τον κεντρικό δρόμο της γειτονιάς τού Γαλατασαράι, στο κέντρο του Πέραν. Το Γενί Τσαρσί είναι μια μάλλον απότομη κατηφόρα, άλλη μία στις τόσες κατηφόρες της λοφώδους τοπογραφίας της Πόλης. Οδηγεί από το τετράστρατο του Γαλατασαράι, στη μέση του Πέραν, στη συνοικία Τοπχανέ και στον Βόσπορο. Το τμήμα του δρόμου μπροστά από το σπίτι μου έχει ελάχιστη κίνηση σε αυτοκίνητα. Ωστόσο, η κίνηση των πεζών είναι αδιάκοπη, αδιάκοπος και ο θόρυβος, σχεδόν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.  Την κατηφόρα όπου βρίσκεται το σπίτι μου την είχα ερωτευτεί την πρώτη φορά που, τυχαία, κατέβηκα στην περιοχή από την Ιστικλάλ, τη Μεγάλη Οδό του Πέραν. Στο βάθος του ορίζοντα φαίνονται το ανάκτορο του Τοπ Καπί και η Αγία Σοφία, στο άκρο της ιστορικής χερσονήσου ακριβώς απέναντι, ενώ στις δύο άκρες του δρόμου παρελαύνουν τα σκεπαστά μπαλκόνια των πάνω ορόφων των κτιρίων – χαρακτηριστικά της πολίτικης αρχιτεκτονικής. Πολύ πριν μετοικήσω στο Γενί Τσαρσί, είχα γνωρίσει και τη Μαντάμ Μαίρη, την ηλικιωμένη Ρωμηά, γειτόνισσά μου σήμερα, που αποτελεί μορφή στην πολυσύνθετη ανθρωπογεωγραφία της περιοχής. Με το που είδα τη Μαντάμ Μαίρη, που φοράει πάντα μαύρα και έχει μακριά βαμμένα ξανθά μαλλιά, ήξερα αμέσως πως είναι Ρωμηά. Οι μουσουλμάνες δεν φορούν μαύρα για πένθος, και η μεσήλικη κυρία είχε τη χαρακτηριστική φυσιογνωμία της μειονοτικής αστής του Πέραν. Τάιζε το πρωί εκείνο, όπως κάθε πρωί, μεσημέρι και σούρουπο, τα αμέτρητα αδέσποτα γατιά του δρόμου. “Τούτος εδώ ο Ασλάνης είναι άγριος, και εκείνος εκεί έχει χάσει ένα μάτι σε καβγά”. Η Μαντάμ Μαίρη με συνέστησε σε όλα τα γατιά του δρόμου, αλλά δεν ήξερε να μου απαντήσει στο φλέγον ερώτημα που με απασχολούσε, πώς θα έβρισκα σπίτι να νοικιάσω στην περιοχή. Τότε ακόμη η γειτονιά δεν είχε γίνει του συρμού και δεν είχε πνιγεί στα μπαρ και στις γκαλερί και στα ανακαινισμένα σπίτια.

Η συνέχεια, εδώ

~ από Ταξιδιώτης στο Απριλίου 19, 2010.

Ένα Σχόλιο to “Το Γενί Τσαρσί του Αλέξανδρου…”

  1. […] αρκετές φορές σε αυτό το μπλογκ (βλ. επί παραδείγματι εδώ και εδώ) σου έχω μιλήσει γι’αυτόν, αγαπημένε μου […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: