Ευχές…

Για να λέμε τα σύκα-σύκα,  δεν είδα καμμία ελληνική επιχείρηση, στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη, να εύχεται «Καλό Ραμαζάνι» στους μουσουλμάνους πελάτες της ούτε και κανέναν Δήμο ή ΟΤΑ στην Ελλάδα να εύχεται στους μουσουλμάνους δημότες του για κάποια δική τους γιορτή, όπως κάνουν εδώ οι τουρκικές επιχειρήσεις αλλά και ο Δήμος Πριγκηποννήσων, και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα!

Και για να μην αρχίσει κανείς «εθνικόφρων» να λέει ότι οι ευχές αυτές είναι από οικονομικό κίνητρο των επιχειρήσεων ή από συμφέρον, προλαβαίνω και διευκρινίζω ότι, οκ, ας είναι και από τέτοιο κίνητρο! Ας είναι και από τυπική ευγένεια! Εξάλλου όλοι μας από κάποιο κίνητρο έχουμε και διατηρούμε τις κοινωνικές μας σχέσεις (όχι πάντα από … άδολη αγάπη!). Και λοιπόν? Στην Ελλάδα ΟΥΤΕ καν αυτήν την τυπική έστω ευγένεια δεν έχουμε πλέον! Δες τί γράφει και ο σοβαρότατος Κ. Ζούλας στην «Καθημερινή», εδώ

Δες εδώ για το Πάσχα του 2009, στη Χάλκη (Heybeliada). Οι διαφημιστικές καταχωρήσεις είναι από την «Απογευματινή» Κωνσταντινούπολης.

~ από Ταξιδιώτης στο Απριλίου 6, 2010.

14 Σχόλια to “Ευχές…”

  1. Μόλις γύρισα από τη Πόλη. Είμαι ακόμη θαμπωμένη. Συμφωνώ και επαυξάνω.Μπορώ να αναδημοσιεύσω μια φωτο δική σας που λάτρεψα; Εννοήται, με πλήρη αναφορά.
    Χρόνια πολλά!

  2. καλημερα ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ,
    παντως στελιο εδω στην κομοτηνη
    ευχονται τους δικους μας μουσουλμανους οιαρχες
    για το ραμαζανι και το μπαριαμ τους,καθως και εμεις μεταξυ μας χριστιανοι και μουσουλμανοι ανταλλασουμε ευχες για τις γιορτές μας εκατερωθεν

    • Οφείλω να πω ότι δεν το γνώριζα για εκεί. Ομως στην Αθήνα, που υπάρχουν μουσουλμάνοι, δε γίνεται κάτι τέτοιο.

      • Ταξιδιώτη, όταν το αθηναϊκό κράτος, η εδώ αρχιεπισκοπή και οι συν αυτή επιτρέψουν την ανέγερση του 1ου μιναρέ, κάτι μπορεί να αλλάξει…προς το παρόν τα τεμένη λειτουργούν υπογείως.

  3. Χριστός ανέστη!Ετοιμάζομαι για την δεύτερη επίσκεψη μου στην Κωνσταντινούπολη στις 22/4 (η πρώτη ήταν την πρωτοχρονιά, ω ναι είναι εθιστική η Πόλη!) και θα πέσει πολύ εκτύπωση απο το ιστολόγιο σας για τις εξορμήσεις μου!Ευχαριστούμε για όλες τις πληροφορίες και προτάσεις!

  4. Στέλιο, σου εύχομαι Χρόνια Πολλά. Και στα Χανιά, σε ανάλογες γιορτές, οι Χριστιανοί εύχονται στους Μουσουλμάνους και αντίστροφα. Κι εγώ, στην επιχείρησή μου που απασχολώ δυό μουσουλμάνους, τους δίνω άδεια εκείνες τις μέρες. Αυτά από τον κόσμο και ΟΧΙ από τις αρχές!!!

  5. Όταν ήμουν στρατιώτης, τα μπαϊράμια, τουλάχιστον στο υγειονομικό, λαμβανόταν υπ΄ όψιν και δινόταν άδειες στους μουσουλμάνους συναδέλφους. Επιπλέον δεν υπήρχε διαχωρισμός τους κατά τις χριστιανικές γιορτές, όπου απολάμβαναν και τα ανάλογα λιγοστά προνόμια που είχαμε και μείς (άδειες, φλουρί βασιλόπιτας, δώρα κ.λ.π.).
    Αν προσέξουμε, θα δούμε ότι δημόσιες ευχές δίνονται σε περιοχές όπου συνυπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικά δόγματα. Οι τύποι ευχών που εκφράζονται στην Πόλη ή την Πρίγκηπο δεν θα παρατηρηθούν και σε περιοχές με αμιγή μουσουλμανικό πληθυσμό.
    Σε ότι αφορά το «αρχές και λαός», να πω ότι ειδικά στην Θράκη οι αιρετοί άρχοντες, πλειοδοτούν και διαγκωνίζονται στο ποιος θα δείξει το πιο φιλικό και πολιτισμένο πρόσωπο (ή μήπως προσωπείο;). Αντίθετα ο λαός εκεί είναι πιο επιφυλακτικός και καχύποπτος, με εξαίρεση βέβαια συμπολίτες μας με πραγματική ευγένεια ψυχής και ανεκτικότητα και φυσικά τις περιπτώσεις γειτόνων.
    Στην Αθήνα δεν υπήρχε μέχρι τώρα σημαντικό ποσοστό αλλόδοξου πληθυσμού και οι εσχάτως ενσκήψαντες μουσουλμάνοι, λόγω ειδικών συνθηκών θεωρούνται απόβλητοι και αποδιοπομπαίοι. Μόλις αποκτήσουν οικονομική ευρωστία ή δικαίωμα ψήφου θα δείτε τους αιρετούς και τους μεγαλεμπόρους με σαρίκια όχι μόνο ευχές να δίνουν αλλά και πεντάκις της ημέρας να κάνουν ναμάζια και να αναπέμπουν εζάνια.
    Μακάρι πάντως η έκφραση ευχών να είναι πάντα, παντού και από όλους ειλικρινής, δίχως υστεροβουλία κινούμενη μόνο από σεβασμό και αγάπη για τον συνάνθρωπο.
    Παν.Καπ.

  6. Αγαπητέ Ταξιδιώτη
    Προς αποφυγή παρεξηγήσεων!
    Δεν είναι θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας, αλλά συνεισφορά εμπειριών και γνώσεων για σφαιρική θεώρηση των πραγμάτων και εμβάθυνση ώστε να αποφεύγουμε δογματισμούς, μονομέρειες και στερεότυπα.
    Το μόνο αδιαπραγμάτευτο δόγμα που θα επιμένω, μέχρι σημείου εκδήλωσης συμπτωμάτων γραφικότητας και των συνακόλουθων λοιδοριών, είναι η αγάπη για την Πόλη.

  7. […] αρχών των Πριγκηπονήσων προς τους ρωμιούς (βλ. εδώ), με λύπη διαβάσαμε, στην “Ελευθεροτυπία” της 10/4 […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: