To “Passport” Απριλίου για την Πόλη…

Είπα ξανά ότι η Πόλη, για τα ΜΜΕ, είναι της μόδας. Ετσι, μέχρι να προλάβω να ανεβάσω κάποια δική μου ανάρτηση με το υλικό που έφερα από την πρόσφατη βόλτα μου εκεί, νά’σου κι ένα νέο δημοσίευμα ή αφιέρωμα στην Κωνσταντινούπολη, οπότε η επικαιρότητα “προστάζει” να  το μνημονεύσω. Αυτήν την φορά έχει σειρά το νέο τεύχος του περιοδικού “Passport” (Απρίλιος 2010).  Ξεφεύγοντας από τα τετριμμένα, ο (πάντα απολαυστικός στην ανάγνωση των άρθρων του) Αλέξανδρος Μασσαβέτας ασχολείται με όψεις και θέματα της Πόλης, που … λες και του τα παρήγγειλα προσωπικώς:

Μας παρουσιάζει τα Θεοδοσιανά Τείχη (τα έχω επισκεφτεί σε 1-2 σημεία τους, την επόμενη φορά, στην ανοιξιάτικη επίσκεψή μου, σκοπεύω να περπατήσω όλη τη διαδρομή, οπότε το άρθρο του Αλέξανδρου μου ήρθε “λουκούμι”!), το καλλιτεχνικό πρόσωπο της Πόλης με τα νέα μουσεία και τους πολυχώρους που ανοίγουν (μην ξεχνάς ότι μιλάμε για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2010). Εκεί, όμως, που ο Αλέξανδρος θα … κατηγορηθεί για διαπλεκόμενες σχέσεις με το μπλογκ μας, είναι το άρθρο του για τα χάνια! Είναι το αγαπημένο μου θέμα στην Πόλη, πάντα ψάχνω να βρω υλικό και τίποτε δεν με ικανοποιεί και να που, λόγω Αλέξανδρου, έχω τώρα στη διάθεσή μου αρκετά στοιχεία!

Τα τείχη της Πόλης, τα “Θεοδοσιανά“, από τον Κεράτιο έως τη Θάλλασα του Μαρμαρά (δηλ. τα χερσαία, που την απομόνωναν από την θρακική ενδοχώρα), και οι Πύλες (kapı) που φέρουν τις γεμάτες βάρος ιστορίας ονομασίες,  είναι μία βόλτα που πρέπει να κάνεις: το αξίζουν, αφού παραβιάστηκαν 2 μόνον φορές σε όλα τη διάρκεια της ιστορίας τους, το 1204 από τους Σταυροφόρους και το 1453, στην Αλωση. Τα χερσαία τείχη είχαν μήκος 5.570 μέτρων και είχαν χτιστεί με σύνθετο τρόπο ως μια διπλή οχυρωματική γραμμή. Δηλαδή οι εισβολείς συναντούσαν πρώτα μια αμυντική τάφρο και ύστερα το έξω τείχος, ενώ,  εάν περνάγανε το πρώτο,  συναντούσαν το μεγαλύτερο έσω τείχος, γνωστό και ως μέγα τείχος ή κυρίως τείχος. Πέρα από τα χερσαία αυτά τείχη, υπήρχαν (και σήμερα βλέπουμε τα απομεινάρια τους) και τα θαλάσσια (Μαρμαράς και Κεράτιος). Τα τείχη αυτά ήταν μικρότερα αλλά ήταν χτισμένα ακριβώς δίπλα στη θάλασσα,  ώστε να μην μπορεί να αποβιβαστεί ο εχθρός εάν δοκίμαζε επίθεση από τη θάλασσα. Τα τείχη ήταν μονά σε όλο τους το μήκος, με εξαίρεση τη συνοικία του Πετρίου στον Κεράτιο.

Τα τείχη σήμερα, στο ύψος του σταθμού Τοπ Καπί του μετρό...

Οπως συνιστά ο Αλέξανδρος, παίρνεις το τρένο από τον Σ.Σ. του Σίρκετζι, στο Εμίνονου, και κατεβαίνεις στη στάση Γεντί Κουλέ. Στη διαδρομή αυτή βλέπεις τα θαλάσσια τείχη του Μαρμαρά. Μετά ξεκινάς την περιήγηση πάνω στα τείχη, τις τάφρους (που σήμερα είναι πλέον κήποι και μποστάνια),  τις Πύλες: “Χρυσή Πύλη” (από όπου εισέρχονταν θριαμβευτές οι αυτοκράτορες), Πύλη Βελιγραδίου, Εντιρνεκαπί…

Η Πύλη του Βελιγραδίου, που, όπως σημειώνει και ο Αλέξανδρος, ανακαινίσθηκε την δεκαετία του 1980 κατά τρόπο κακόγουστο... (φωτό: Αθηνά Καζολέα/Passport)

Οι τάφροι είναι πια μπαχτσέδες... (φωτό: Αθηνά Καζολέα/Passport)

Τα τείχη σήμερα... (φωτό: http://www.eistinpolin.wordpress.com)

Τί να πω για τα χάνια τώρα? Ο Αλέξανδρος μας πληροφορεί ότι θα τα βρούμε κυρίως στις γειτονιές του Μερτζάν, του Ταχτάκαλε, του Μπεγιαζήτ, γύρω από το Μεγάλο Παζάρι και την Αγορά των Μπαχαρικών. Εκεί βρήκα κι εγώ το “Μπουγιούκ Βαλιντέ Χαν”, που είναι από τα αγαπημένα μου. Τα χάνια λειτουργούσαν ως πανδοχεία, στάβλοι και γενικά εξυπηρετούσαν τους ταξιδευτές και τους εμπόρους: φαντάσου  ένα … “Olympus Plaza” ή έναν “Σείριο” μιας παλιάς εποχής! Σήμερα, κινδυνεύουν από εγκατάλειψη ή από διάφορα σχέδια για “ανάπλαση”.

Στο εσωτερικό του Μπουγιούκ Βαλιντέ Χαν... (φωτό: Αθηνά Καζολέα/Passport)

Υ.Γ.: αρκετά καλές και οι προτάσεις του Δ. Ξανθούλη στον συνοδευτικό του αφιερώματος “Μικρό Οδηγό της Πόλης”  (σελ.110 επ.) για διαμονή, φαγητό, καφέ, χαμάμ και αγορές αλλά κάποιες  δεν με ενθουσίασαν, τις βρήκα συνηθισμένες… Ευτυχώς, ανάμεσα στα (τουριστικά) χαμάμ Τσεμπέρλιτας και Τσαγάλογλου, μεριμνά να προτείνει και το Σουλεϊμανιγιέ, για το οποίο σου μίλησα εδώ

About these ads

~ από Ταξιδιώτης στο Μαρτίου 20, 2010.

3 Σχόλια to “To “Passport” Απριλίου για την Πόλη…”

  1. Συμφωνω φιλε .Το Σουλειμανιε χαμαμ ειναι το καλυτερο και καθαροτερο.Επισεις να πω οτι δεχονται αντρες και γυναικες μαζι ενω τα αλλα χαμαμ εχουν ξεχωριστες αιθουσες.ο φιλος μου δε οΜινου που σου δινει τις πετσετες ειναι πολυ εξυπερετικος.

  2. Μην μασάς Ταξιδιώτη…πάντα απο εδώ θα περνάμε πριν αποφασίσουμε καινούρια “βουτιά”.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
%d bloggers like this: