Το Σισλί και το ρωμέϊκο Κοιμητήριο (ΙΙ)…

Συνέχεια από εδώ

Κάνοντας τα πρώτα βήματα μέσα στο χώρο του Κοιμητηρίου, διαπιστώνεις 3 βασικά πράγματα:

* την εγκατάλειψη των τάφων, αφού πλέον οι περισσότεροι από όσους κείτονται εδώ δεν έχουν συγγενείς στην Πόλη για να φροντίζουν το μνήμα τους. Σου κάνουν, όμως, εντύπωση και τα ονόματα μιας άλλης εποχής (ρωσσικά, αρμενικά κλπ):

DSC00336

Ελένη Τσελέν, 1899-1965

* την ύπαρξη πολλών οικογενειακών τάφων γνωστών και μεγάλων οικογενειών (Ζαρίφης, Ζωγράφος κλπ), που είναι πλέον μνημεία γλυπτικής και αρχιτεκτονικής, πλην όμως είναι και αυτά αφημένα στην τύχη τους καθώς λόγο για τη συντήρησή τους έχει πλέον και το τουρκικό κράτος αλλά φαντάζομαι πως δεν υπάρχουν και τα χρήματα στην Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινούπολης (όπου εκκλησιαστικά ανήκει  το Κοιμητήριο και ο ναός):

DSC00333

Τάφος οικογένειας Ζαρίφη

* τις λιγοστές (αλλά εμφανώς υπαρκτές) περιπτώσεις λίγων τάφων που ήταν περιποιημένοι, καθαροί, με λουλούδια, πράγμα που υποδηλώνει  την παρουσία συγγενών των ταφέντων, στην Πόλη. Πράγματι είδαμε πολλές ηλικιωμένες μαυροφορεμένες κυρίες να φροντίζουν τους τάφους των αγαπημένων τους προσώπων.

Στο μέσο της κεντρικής οδού, στο τέλος της μικρής ανηφόρας, δεσπόζει ο ναός της Θείας Μεταμόρφωσης (Metamorfosis Mezarlık Rum Ortodoks Kilisesi), του οποίου το αρχιτεκτονικό στυλ μου έκανε μεγάλη εντύπωση:

Μεγάλη ευκαιρία αλλά και τιμή για την παρέα μας ήταν η γνωριμία που είχαμε, το πρωϊ του Σαββάτου 12/9, με τον  εφημέριο του κοιμητηριακού ναού, πατέρα Φώτιο Ζωγραφίδη, ο οποίος υπηρετεί στο Φανάρι και ο οποίος προθυμοποιήθηκε με ευγένεια και υπομονή να μας εξηγήσει την ιστορία ορισμένων ταφικών μνημείων  και να μας μιλήσει για την εναπομείνασα Ομογένεια:

DSC00340

Ο πατήρ Φώτιος Ζωγραφίδης

Από τις περιπτώσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο πατέρας Φώτιος ήταν και ο τάφος αυτός που βλέπεις εδώ με τα αρχικά «Ρ.Α.Σ.«:

Είναι ο τάφος του Ρωμύλου Σπαθάρη, που γεννήθηκε το 1867 και πέθανε το 1909 (άρα έζησε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αφού η ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας ξεκινά με την ίδρυση της στις 29 Οκτωβρίου 1923 και η δημοκρατία ανακηρύχθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1921). Πού είναι το παράξενο? Αν δεις την επιτύμβια στήλη και την φωτογραφία του, θα παρατηρήσεις ότι αφ’ενός μεν ο θανών φορά φέσι (αν και αυτό ήταν φυσιολογικό ακόμη και στους ρωμιούς της εποχής) αλλά και στρατιωτική στολή με διακριτικά, αφ’ετέρου υπάρχουν στον τάφο του σκαλισμένα εμβλήματα της σουλτανικής κυριαρχίας: ο θυρεός των σουλτάνων κλπ. Σύγκρινε το ανάγλυφο σχέδιο στην πλάκα με αυτό και θα αντιληφθείς τί εννοώ:

140px-Osmanli-nisani.svg

Ο σουλτανικός θυρεός από την Wikipedia

Τί συνέβη λοιπόν? Ο πατήρ Φώτιος μας εξήγησε ότι ο Ρωμύλος Σπαθάρης ήταν ρωμιός μεν, αξιωματούχος της Πύλης δε, και  είχε τόση εύνοια από τον Σουλτάνο ώστε του αναγνωριζόταν το δικαίωμα να μην κρύβει την καταγωγή και τη θρησκεία του, καίτοι κατείχε σημαντικότατο στρατιωτικό αξίωμα. Εξ ού και όταν πέθανε, τάφηκε σα χριστιανός αλλά με τη χρήση των κρατικών εμβλημάτων και διακριτικών, υπό τα οποία υπηρέτησε. Εξάλλου, πολλές φορές έχουμε διαβάσει ότι η οθωμανική Υψηλή Πύλη ήταν γενικά πιο ανεκτική στους υπόδουλους και αλλόθρησκους  υπηκόους της από ό,τι είναι σήμερα η κοινοβουλευτική Τουρκία. Πολύ δε περισσότερο που ο Σουλτάνος είχε ανάγκη της διοικητικές ικανότητες των μορφωμένων ρωμιών.

Τέλος, ο πατήρ Φώτιος μας έδειξε και τους τάφους των δήθεν «πατριαρχών» της αυτοαποκαλούμενης  «τουρκορθόδοξης εκκλησίας» (Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi), που την έφτιαξε τεχνητά ο Κεμάλ Ατατούρκ για να επιτύχει  την απομάκρυνση του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την Πόλη. Η ιστορία, αν και ως «σύλληψη» είναι για γέλια, αφού επρόκειτο για μία «εκκλησία» με ουσιαστικά ανύπαρκτο πλήρωμα πιστών μέσα στα εκατομμύρια των τούρκων υπηκόων, ωστόσο δείχνει τα μέσα που μετήλθε το «βαθύ» τουρκικό κράτος για να μειώσει το ρόλο του Πατριαρχείου:  την περίοδο του πολέµου στη Μικρά Ασία, το 1919-1922, οι τούρκοι εθνικιστές, µε επικεφαλής τον Μουσταφά Κεµάλ, ίδρυσαν στην Καππαδοκία µια  «Τουρκορθόδοξη Εκκλησία», επιχειρώντας τη διάσπαση της ορθόδοξης κοινότητας (στην οποία υπήρχαν και χριστιανοί, τουρκικής καταγωγής), µε απώτερο σκοπό να την αποσπάσουν από την ελληνική επιρροή. Της «εκκλησίας» ηγήθηκε ο παπα-Ευθύµ (papa Eftim), κατά κόσµον Παύλος Καραχισαρίδης και αργότερα Ζεκί Ερενερόλ, που γεννήθηκε το 1884. Ήταν ευνοούµενος του Κεµάλ, ο οποίος  ενήργησε για να εξαιρεθεί η οικογένειά του από την ανταλλαγή των πληθυσµών, εκδίδοντας µάλιστα ειδικό νόµο προς αυτό το σκοπό.  Το 1962 τον διαδέχθηκε στην ηγεσία του «Τουρκορθόδοξου Πατριαρχείου» ο γιος του, Τουργκούτ Ερενερόλ (papa Eftim ΙΙ) και αργότερα, το 1991,  ο άλλος γιος του, Σελτζούκ Ερενερόλ (papa Eftim ΙΙΙ), ενώ σήμερα και από το 2202 αρχηγός είναι ο Paşa Ümit Erenerol (σωστά μάντεψες: papa Eftim IV, εγγονός του πρώτου!). Η δε Σεβγκί Ερενερόλ, κόρη του papa Eftim ΙΙΙ και αδερφή του papa Eftim IV,  ντεμέκ … «εκπρόσωπος τύπου» της «εκκλησίας», ήταν ανάμεσα στους συλληφθέντες για την  εθνικιστική συνομωσία της «Εργκενεκόν»! Δηλ. οι άνθρωποι όχι μόνον εφάρμοσαν στο ακέραιο την έννοια της οικογενειοκρατίας, επιπλέον ήταν  όλοι τους και … «μπουμπούκια«! Τάφηκαν, όμως,  στο ρωμέϊκο Κοιμητήριο, κατόπιν πιέσεων της τουρκικής κυβέρνησης, και προκειμένου να πετύχουμε κάποιες παραχωρήσεις καταπατημένων ναών.

Για τη γελοία αυτή ιστορία, δες και εδώ

DSC00334

Ο τάφος του τουρκοθόδοξου "Πατριάρχη", papa Eftim Ι

DSC00335

Οι τάφοι των ... διαδόχων του papa Eftim

~ από Ταξιδιώτης στο Οκτωβρίου 23, 2009.

8 Σχόλια to “Το Σισλί και το ρωμέϊκο Κοιμητήριο (ΙΙ)…”

  1. […] Η συνέχεια, εδώ… […]

  2. ελαχιστοι ασχολιθηκαν με αυτα τα θεματα <>
    συγχαριτηρια για αυτη τη δουλια σας και καποτε καποιος επρεπε να τα πει για να μαθενουν οι νεοι και να θυμουντε οι μεγαλοι
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ

  3. Συγχαρητήρια γι’αυτό το θέμα! Καλή συνέχεια!

  4. […] αυτήν εδώ την ανάρτηση σου είχα μιλήσει για το ψευδεπίγραφο […]

  5. […] Για το θέμα του παπα-Ευτύμ και του τουρκοορθόδοξου Πατριαρχείου, που τόσο πολύ ενθουσίασε τον Άκη, διαβάζουμε: […]

  6. Εάν ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ δεν έστελνε τους Καραμανλήδες από την Καππαδοκία θα μπορούσε να ήταν μια μεγάλη δύναμη. Απλώς ο Κεμάλ Ατατούρκ τους έλιωσε κ’αυτούς και το Οικομενικό Πατριαρχείο. Ψάξτε λίγο παρακαλώ το θέμα. Το βιβλίο του Ελτσίν Ματζάρ αναφέρει πολλά πράγματα για αυτό το Πατριαρχείο.

  7. […] Πατριαρχείου, που τόσο πολύ ενθουσίασε τον Άκη, διαβάζουμε από μια αντικειμενική […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: