«Πέρα» από τις αναμνήσεις των Ρωμιών…

Αναδημοσιεύω από την «Καθημερινή» το άρθρο του Γ. Κουκουλά, όπως το αλίευσα από το GRTRnews (οι σύνδεσμοι δικοί μου):

Μια βόλτα στην οδό Parmakkapi και στον θρυλικό Αθλητικό Σύλλογο Πέρα της Κωνσταντινούπολης: καθώς κατηφορίζει ο επισκέπτης την περίφημη λεωφόρο του Πέρα από την πλατεία Ταξίμ προς το Σταυροδρόμι, σ’ ένα στενό αριστερά, στο τέρμα της οδού B. Parmakkapi (Παρμάκαπι) θα δει την επιγραφή με μαύρα και κίτρινα γράμματα, πάνω από μία μεγάλη σιδερένια πόρτα, «Beyoglu Spor Kulubu» (Αθλητικός Σύλλογος Πέρα). Αυτήν την πόρτα, έως το 1973, οπότε ουσιαστικά ολοκληρώθηκε η φυγή των Ρωμιών από την Πόλη, την περνούσαν καθημερινά εκατοντάδες παιδιά. Σχεδόν όλα τους Ρωμιάκια. Τώρα στους διακόσιους αθλητές, μόλις «δύο – τρεις είναι δικοί μας», ήταν η απάντηση του σημερινού προέδρου Δημήτρη Κώτσια, που εδώ και είκοσι χρόνια προσπαθεί να κρατήσει τον «σύλλογο – ιστορία» της Ρωμιοσύνης. Η φωνή του, βραχνή.

«Δυστυχώς, τα παιδάκια μας δεν μπορέσαμε να τα φέρουμε. Τους δίνουμε τα πάντα. Αίθουσα, προπονητή, τα ζεστά τους νερά. Ούτε τα σχολεία μπορέσαμε να μαζέψουμε. Εμείς κάποτε χύσαμε δάκρυα για να μπούμε στον σύλλογο όταν ήμασταν μικροί. Βάζαμε μέσον και σήμερα τα παρακαλάς και δεν έρχονται. Αίμα χύνουμε εδώ μέσα. Ελάτε να το χαρείτε, βρε παιδιά».

Τα λόγια του βγάζουν πίκρα, καημό, αλλά και αγανάκτηση. «Νευρίασα πάλι», μου λέει. «Από κανέναν, τίποτα. Ούτε από τους ομογενείς. Ο Θεός μάς βοηθάει. Πρέπει να χτυπήσουμε παντού. Δεν μπορώ να μιλήσω». Ομως συνεχίζει: «Μας βοηθούν περισσότερο οι Τούρκοι. Αναγνωρίζουν το έργο μας. Γιατί να μη βλέπουμε τα δικά μας παιδιά, βρε γαμώτο; Μαζεύονται εδώ από τον μαχαλά, δέκα χρόνων Τουρκάκια. Και τα ανεβάζω στην πρώτη ομάδα».

– Και με τους Ρωμιούς, υπάρχει συνεργασία;

– Ολοι συγγενέψαμε πια εδώ. Δεν υπάρχει πρόβλημα μεταξύ μας. Αλλά να, ένας από τους άρχοντες εδώ μου απάντησε πως δεν τους ενδιαφέρει ο αθλητισμός. Προτείναμε στους διευθυντές: «Ρε φίλε, έχεις το μάθημα της γυμναστικής. Κανόνισέ το την τελευταία ώρα κι έλα εδώ και κάνε προπόνηση. Να σε δώσω και προπονητή. Τίποτα».

– Βοήθεια από Ελλάδα;

– Πώς; Είχε έρθει ο Γκαγκάτσης στον Πατριάρχη, όταν έπαιξε η εθνική Ελλάδος με την Τουρκία. Εμαθε πως υπάρχουν δύο σύλλογοι. Υποσχέθηκε ότι θα στείλει αθλητικό υλικό. Ακόμα το περιμένουμε. Α, και με τον Νικολαΐδη. Οταν γιόρτασε εδώ τα 80 χρόνια της ΑΕΚ. Εγώ τον πήγα στον Λευτέρη. Κι αυτός είπε θα στείλει υλικό. Τελικά, ο ίδιος μου ο αδελφός πήρε από την Αθήνα κάποιες κούτες. Πληρώσαμε και τα μεταφορικά. Κι όταν τις ανοίξαμε εδώ, ήταν σχισμένες φανέλες, σορτσάκια και βρώμικες κάλτσες»!

Με ξεναγεί στην αίθουσα αθλοπαιδιών. Εκεί όπου πρωτόπαιξα μπάσκετ. «Κοίτα. Τα αρχικά του συλλόγου -ΑΣΠ- στα Ελληνικά, Σ’ αυτό το παρκέ παίζουν Τούρκοι». Συνεχίζουμε να περιδιαβάζουμε το κτίριο. Αίθουσα θεάτρου. Μπαράκι με τραπεζάκια. Τα όργανα της ορχήστρας του συλλόγου. Ολα παλιά, αλλά καλοδιατηρημένα.

«Να θυμάσαι κάτι, φίλε», μου λέει καθώς με αποχαιρετά μπροστά στην πόρτα. «Αν αργήσεις να ξανάρθεις στην Πόλη, μπορεί να μην υπάρχει κάποιος να σου την ανοίξει» .

Η μεγάλη ιστορία του συλλόγου

Ο «Αθλητικός Σύλλογος Πέρα» (Beyoglu Spor Kulubu) ιδρύθηκε το 1923 στον υπόγειο χώρο του συλλόγου «Ερμής», ο οποίος ήταν ένας από τους πολλούς στην περιοχή του Πέρα. Επειτα από πολλές περιπλανήσεις σε γυμναστήρια της περιοχής, το 1930 χορηγείται από την Φιλόπτωχο Αδελφότητα Σταυροδρομίου το σημερινό κτίριο, ένα από τα πολυτελέστερα της εποχής εκείνης. Οι Πειραιώτες είχαν αποκτήσει πλέον το δικό τους «σπίτι». Ειδικά οι Ζωγραφιώτες μελετούσαν εκεί και μόλις τελείωναν, προπονούνταν στην αίθουσα. Το πρώτο προεδρείο του ήταν τριμελές, με τους Φωκ. Αθανασιάδη, Μ. Νουρετίν και Γ. Κρυωνά. Ο κλασικός αθλητισμός αποτέλεσε την αιχμή του συλλόγου, με βαλκανιονίκες και ρέκορντμεν Τουρκίας, ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα είχε τερματίσει το 1945 πέμπτη, πίσω από τις Μπεσίκτας, Φενέρμπαχτσε, Γκαλατάσαραϊ και Μπέικοζ.

~ από Ταξιδιώτης στο Νοεμβρίου 3, 2008.

4 Σχόλια to “«Πέρα» από τις αναμνήσεις των Ρωμιών…”

  1. Περιμένουν απ τον Γκαγκάτση δώρα ;
    Αυτο ειναι είδηση, θα την διαδώσω !

  2. […] Για τον Αθλητικό Σύλλογο Πέραν, σου μίλησα και εδώ… […]

  3. […] Για τον τόπο της εκδήλωσης, τον Αθλητικό Σύλλογο του Πέρα, σου έχω μιλήσει εδώ. […]

  4. […] στις 6 Νοεμβρίου 2010, στην αίθουσα του Αθλητικού Συλλόγου Πέρα, αποφασίσθηκε η  ίδρυση Συνδέσμου με την επωνυμία RUM […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: