Στα τζαμιά…
Πώς νιώθει ένας αλλόθρησκος μπαίνοντας στον ιερό χώρο των μουσουλμάνων, όντας μάλιστα επισκέπτης στην Πόλη, όπου ούτως ή άλλως νιώθει πιο “οικεία” λόγω ιστορίας? Φαντάζομαι πώς το αίσθημα είναι διαφορετικό από το να επισκεφτεί π.χ. ένα τζαμί στην Τζακάρτα της Ινδονησίας (βλ. και εδώ). Γιατί, στην Πόλη, παραδίπλα από το μουσουλμανικό τζαμί βρίσκεται η ορθόδοξη εκκλησία και λίγο πιο πέρα η εβραϊκή συναγωγή:
Για τη βόλτα μας, διάλεξα το Γενί Τζαμί στο Εμίνονου
Που είναι επιβλητικό αλλά και προσιτό, μέσα στην κίνηση, μου θυμίζει, από άποψη λειτουργικότητας,τον Αγιο Μηνά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που ακολουθεί τα ωράρια των εμπορικών καταστημάτων
Εσωτερικό Ι
Εσωτερικό ΙΙ
Οπως και στην Αγιασοφιά, παρατηρεί κανείς την έλλειψη εικόνων για τους άγιους του Ισλάμ: μόνον επιγραφές από το Κοράνι επιτρέπονται
Και περίτεχνα στολίδια από τη φύση
Εξωτερική λεπτομέρεια
Επίσης, εντυπωσιάζει η έλλειψη καθισμάτων
Παρατηρεί κανείς την ύπαρξη ξεχωριστών "ανοικτών" χώρων
Χαρακτηριστικοί πολυέλαιοι
Η απεραντοσύνη του χώρου συντελεί στο να αισθανθείς δέος, ακόμη κι αν είσαι αλλόθρησκος
Θόλος και αψίδες
[...] που συναντά κανείς στην Πόλη. Και μια και στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση μιλήσαμε για τζαμιά, ας δούμε τώρα φωτογραφίες που [...]