Μία βόλτα από την Αδριανούπολη…

1.- Πιο ανθρώπινα τα μεγέθη στην κεντρική οδό της Αδριανούπολης

2.- Κεντρική Πλατεία

3.- Η πλατεία γύρω από το Τζαμί Σελίμ Β'

4.- Μπαίνοντας στην πόλη

5.- Με το ζόρι στέκεται όρθιο, πίσω από την κεντρική πλατεία

6.- Η ώρα της βραδυνής προσευχής μέσα στο Τζαμί Σελιμιγιέ, στην Αδριανούπολη

7.- Το Τέμενος Σελιμιγιέ το βράδυ

8.- Εδώ φαίνεται η αρτιότητα του δημιουργήματος του αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν

9.- Τέμενος Σελιμιγιέ

10.- Ενας μουσουλμάνος παππούς πηγαίνει για τη βραδυνή προσευχή του

11.- Εντυπωσιακός ο χώρος προσευχής

12.- Χαρακτηριστική η αγάπη των τούρκων για λουκούμια στο φημισμένο ζαχαροπλαστείο Kececizade (φωτό: Σ. Μαυρίδης)

13.- Σχολικές ποδιές σε κατάστημα της Αδριανούπολης: στην Ελλάδα έχω να δω σχολική ποδιά από το 1981!

14.- Γαμήλιο γλέντι σε ξενοδοχείο της Αδρανούπολης

15.- Κρήνη στην πλατεία της πόλης

16.- Παλιό σπίτι σε συνοικία της Αδριανούπολης

17.- Οθωμανική επιγραφή σε παλιό σπίτι

Μια και υποσχέθηκα να αναφερθώ και γενικά στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη, αναρτώ και μερικές φωτογραφίες από την επίσκεψη της παρέας στην Αδριανούπολη: παλιά ελληνική πόλη, έδρα κάποτε της διοίκησης της Θράκης, σήμερα κάπως επαρχιώτικη, με ένα όμορφο (άλλοτε κοσμοπολίτικο και με τραγική τύχη) προάστειο, το Καραγάτς (από όπου οι έλληνες έφυγαν και δημιούργησαν τη Νέα Ορεστιάδα Εβρου – ψάξε να δεις το κτίριο του Σιδηροδρομικού Σταθμού!), την επισκεφτήκαμε τον Αύγουστο του 2006, κατευθυνόμενοι προς τη Πόλη μέσω Ορεστιάδας. Δραματική η εξυπηρέτηση των τουριστών μέσω του τουρκικού τελωνείου, μας έπιασε νευρικό γέλιο με την Βούλα και αναγκάστηκε ο τούρκος υπάλληλος να μας δώσει προτεραιότητα για να γλυτώσει από εμάς! Λεπτομέρεια: αν οι τουρκικές αρχές δεν έχουν ξηλώσει το λιθόστρωτο καλντερίμι από το τελωνείο έως την αρχή της πόλης (τουρκικά: Edirne), τότε θα απολαύσεις μία διαδρομή ανάμεσα από λαχανόκηπους και παλιά ελληνικά εξοχικά, που μου θύμισε ατμόσφαιρα Γιούνγκερμαν, Λωξάντρας κλπ.

Update: ο αναγνώστης jorge_tsolakis@yahoo.com, επ’αφορμή της ανάρτησής μου για τον peynir helvasi, μας δίνει τις εξής πληροφορίες:

“Βρέθηκα στην Αδριανούπολη, και αναζητούσα το περίφημο για τα μάρτζιπαν (badem ezmesi) γλυκατζίδικο της πόλης, το Keçecizade, στον πολυπερπατημένο κεντρικό πλακόστρωτο πεζόδρομο Saraçlar Caddesi Νο. 50 (σημείωση δική μας: δες την φωτογραφία νο.12!). Στο μίνι γυάλινο ψυγείο του μικρομάγαζου υπήρχαν πλαστικά μπολ διαφόρων μεγεθών με αυτήν την κατακίτρινη λιχουδιά!!! Φυσικά και δεν αντιστάθηκα… Πήρα ατομική συσκευασία… Βουτυράτη γεύση και ελάχιστα γλυκό!!! Δεν αγόρασα για μαζί μου-υποχρεωτικό το ψυγείο για συντήρηση…  Πραγματικά σούπερ μετά από μια καυτερή βόμβα τηγανιστών τζιγεριών… Αλλεπάλληλοι οι γευστικοί ενθουσιασμοί μου εκείνο το απόγευμα… Αναζητήστε το, αν βρεθείτε Edirne… Σας συνοψίζω: “τυροχαλβάς”, αμυγδαλόπαστα, και φυσικά ζαχαρωμένα κάστανα (kestane şekeri) ειδικά στο Keçecizade. Γιώργος (Αθήνα)”.

Το περί ού ο λόγος ζαχαροπλαστείο (φωτό: Γ.Τσολάκης)

~ από Ταξιδιώτης στο Ιουλίου 15, 2008.