Εικόνες που δε θα δεις στη Θεσσαλονίκη…
Νυφικά στην οδό MahmutPasa, που ξεκινά πίσω από την Αιγυπτιακή Αγορά και καταλήγει στην ομώνυμη είσοδο στο Καπαλί Τσαρσί. Ολος ο δρόμος είναι μία ατελείωτη αγορά λαϊκού επιπέδου (φαντάσου κάτι μεταξύ Αθηνάς, Αιόλου κλπ) με εκπληκτικά κίτς βιτρίνες!
Σιμιτζής, δηλ. κουλουρτζής! Μπροστά στην πλατεία του Ντολμά Μπαχτσέ… Τα σιμίτια (κουλούρια) έχουν την τιμητική τους τα πρωϊνά και τα βράδια της Πόλης. Οπως έχουμε εμείς εδώ τα Everest, έχουν στην Πόλη τα “Simit Sarayi”, με κάθε είδους κουλούρια. Το καλύτερο? Αυτό της Πλατείας Ταξίμ, απέναντι από τα McDonald’s (οι επάνω όροφοι έγιναν τώρα ίντερνετ καφέ) και αυτό στο Τουνέλ (τέρμα Ιστικλάλ).

Ο Ομάρ! Τον Ομάρ τον συναντήσαμε έξω από το Πατριαρχείο, στο Φανάρι, πριν από 2 χρόνια, μήνα Αύγουστο. Μαθητής δημοτικού, ήξερε ικανοποιητικά αγγλικά (πράγμα σπάνιο για τούρκο) και ήταν ένα παιδί ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ευγενικό και πρόθυμο. Μας έδειξε τη γειτονιά, μας οδήγησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, που βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το Πατριαρχείο, μίλησε στην τουρκάλα θυρωρό και αυτή μας άφησε να μπούμε στο κτίριο ενώ αυτό ήταν κλειστό για καλοκαίρι. Μεγάλη συγκίνηση, τρελαθήκαμε. Τον ρώτησα τί σχεδιάζει να κάνει όταν μεγαλώσει. Μου απάντησε: “να επισκεφτώ την Ευρώπη”. Τον καλέσαμε να μας βρει στην Ελλάδα όταν μεγαλώσει και μπορέσει να ταξιδέψει.
Αύγουστος, μεσημέρι και σιέστα … α λα Τούρκα (!) στο κεντρικότερο σημείο της Πόλης, μέσα στο πάρκο της Πλατείας Ταξίμ!
Τα μπακάλικα και τα ψιλικατζίδικα στην Πόλη είναι χάρμα οφθαλμών! Τακτοποιημένα όλα τα είδη μέσα σε πολύ λίγα τετραγωνικά μέτρα και στο καπάκι? Μαλλί της γριάς σε συσκευασία!
“Γυράδικο” απέναντι από την ΑγιαΣοφιά, στην Yerebatan Cadd., ακριβώς δίπλα στην είσοδο του Hotel Kybèle. Τόσο μικρό όσα να χωράς ίσα-ίσα. Στην αρχή σκεφτήκαμε μήπως δεν έπρεπε να φάμε, επηρρεαστήκαμε από το…μέγεθος. Μετά είπαμε: “μήπως στη Θεσσαλονίκη δεν τρώμε από συνοικιακά καταστήματα?“. Ευγενέστατος ο ιδιοκτήτης. Συμβουλή: άραξέ την σε ένα από τα 2-3 τραπεζάκια δίπλα στο δρόμο και χάζευε τον κόσμο…
Τα καλοκαίρια, οι παραλίες της Πόλης (και όταν λέμε “παραλίες”, δεν εννοούμε άμμο, ξαπλώστρες κλπ, αλλά τις προκυμαίες!), από την παραλιακή Florya Sahil Yolu και τη συνέχειά της, την Kennedy Cadd., στο Σουλτάναχμέτ, έως την άλλη πλευρά (Μπεσίκτας, Ορτάκιοϊ, Αρναβούτκιοϊ και σε όλο το μήκος του Βοσπόρου), γεμίζουν από παρέες που κάνουν μπάνιο και ψήνουν σαρδέλες (!) σε ψηστιέρες ή φουφούδες εν είδει πικνίκ. Το στιγμιότυπο είναι από την προκυμαία μπροστά στο Hotel Citadel, κοντά στο φάρο του Ahirkapi και στην ομώνυμη στάση: ηλιοθεραπεία και λάπτοπ μαζί!
Πάνω στην Kennedy Cadd., την παραλιακή λεωφόρο του Σουλτάναχμέτ, λίγο πριν από το Hotel Κalyon, θα βρεις τα απομεινάρια ενός πλοίου.

























Υποβολή απάντησης